YENİ YARGI PAKETİ İLE TÜRK MEDENİ KANUNU'NDA SOYBAĞININ REDDİ DAVASINA İLİŞKİN YAPILAN DEĞİŞİKLİKLERİN HUKUKİ İNCELEMESİ
Av. Arb. Can DEMİRCAN
14 Kasım 2024 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun, Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) soybağının reddine ilişkin 286, 289 ve 291. maddelerinde önemli değişiklikler yapmıştır. Yayımlanan metin aşağıdaki gibidir.
MADDE 9- 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 286 ncı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 286- Koca, ana veya çocuk soybağının reddi davasını açarak babalık karinesini çürütebilir. Bu dava, dava açma hakkına sahip diğer kişilere karşı açılır.”
MADDE 10- 4721 sayılı Kanunun 289 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “Çocuk,” ibaresi “Ana doğumdan, çocuk ise” şeklinde değiştirilmiştir.
“MADDE 286/2- Ana doğumdan, çocuk ise ergin olduğu tarihten başlayarak en geç bir yıl içinde dava açmak zorundadır.”
MADDE 11- 4721 sayılı Kanunun 291 inci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Dava açma süresinin geçmesinden önce kocanın ölmesi veya gaipliğine karar verilmesi ya da sürekli olarak ayırt etme gücünü kaybetmesi hâllerinde baba olduğunu iddia eden kişi, kocanın altsoyu, anası veya babası, doğumu ve kocanın ölümünü, sürekli olarak ayırt etme gücünü kaybettiğini veya hakkında gaiplik kararı alındığını öğrenmelerinden başlayarak bir yıl içinde soybağının reddi davasını açabilir.”
MADDE 12- 4721 sayılı Kanunun 314 üncü maddesinin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilen dördüncü fıkrası aşağıdaki şekilde yeniden düzenlenmiştir.
“Ayırt etme gücüne sahip olmayan küçüklerin nüfus kaydına, birlikte evlât edinmede ana ve baba adı olarak evlât edinen eşlerin adları; tek başına evlât edinmede ise ana veya baba adı olarak evlât edinenin adı yazılır. Evlât edinilen diğer kişiler hakkında, talepleri halinde bu hüküm uygulanır.”
1. Soybağının Reddi Hakkında Genel Bilgi
Soybağının reddi, Türk Medeni Kanunu’nda babalık karinesine dayanan soybağının hukuken ortadan kaldırılmasını sağlayan bir dava türüdür. Hukukumuzda, soybağı genellikle çocuğun ana ile doğum, baba ile ise evlilik birliği veya tanıma ile kurulur. Ancak, babalık karinesinin çürütüldüğü durumlarda soybağının reddi gündeme gelir. Soybağının reddi davası, hem kişisel hem de kamusal düzen açısından büyük öneme sahiptir, zira bu davalar yalnızca bireysel hakları değil, toplumsal düzeni ve hukuki güvenliği de etkiler.
2. TMK Madde 286’daki Değişiklik
Eski Hüküm:
Madde 286, “Koca soybağının reddi davasını açarak babalık karinesini çürütebilir. Bu dava,ana ve çocuğa karşı açılır. Çocukta dava hakkına sahiptir. Bu dava ana ve kocaya karşı açılır.” Şeklindedir.
Yeni Düzenleme:
“MADDE 286- Koca, ana veya çocuk soybağının reddi davasını açarak babalık karinesini çürütebilir. Bu dava, dava açma hakkına sahip diğer kişilere karşı açılır.”
Değerlendirme:
Bu değişiklikle, davanın kime karşı açılacağı açıkça belirtilmiştir. Çocuğun annesine de dava açma hakkı tanınmıştır. Özellikle “dava açma hakkına sahip diğer kişiler” ifadesi, davalı tarafların kimler olacağına dair bir belirsizliği ortadan kaldırmıştır. Bu durum, soybağının reddine ilişkin davalarda taraf teşkilini kolaylaştıracak ve yargılama sürecini hızlandıracaktır. Ancak bu ifade, dava açma hakkına sahip kişilerin kapsamının genişletilip genişletilmediği konusunda bir tartışma yaratabilir.
3. TMK Madde 289’daki Değişiklik
Eski Hüküm:
Madde289/2: “Çocuk ergin olduğu tarihten başlayarak en geç bir yıl içinde dava açmak zorundadır.”
Yeni Düzenleme:
“MADDE 289/2- Ana doğumdan, çocuk ise ergin olduğu tarihten başlayarak en geç bir yıl içinde dava açmak zorundadır.”
Değerlendirme:
Bu değişiklikle çocuğun dava açma süresinde bir değişiklik yapılmazken, anneye verilen dava açma süresi doğum tarihinden itibaren bir yıl olarak düzenlenmiştir. Bu düzenleme, annenin dava açma süresinin doğumdan itibaren başlaması, annenin hak arama sürecini somut bir çerçeveye oturtmuştur. Ancak çocuk için tanınan sürenin “erginlik” gibi değişken bir duruma bağlı olarak bırakılması, uygulamada sürelerin tespiti açısından sorunlar yaratabilir.
4. TMK Madde 291’deki Değişiklik
Eski Hüküm:
“Dava açma süresinin geçmesinden önce kocanın ölmesi veya gaipliğine karar verilmesi ya da sürekli olarak ayırt etme gücünü kaybetmesi hâllerinde kocanın altsoyu, anası, babası veya baba olduğunu iddia eden kişi doğumu ve kocanın ölümünü, sürekli olarak ayırt etme gücünü kaybettiğini veya hakkında gaiplik kararı alındığını öğrenmelerinden başlayarak bir yıl içinde soybağının reddi davasını açabilir.”
Yeni Düzenleme:
“Dava açma süresinin geçmesinden önce kocanın ölmesi veya gaipliğine karar verilmesi ya da sürekli olarak ayırt etme gücünü kaybetmesi hâllerinde baba olduğunu iddia eden kişi, kocanın altsoyu, anası veya babası, doğumu ve kocanın ölümünü, sürekli olarak ayırt etme gücünü kaybettiğini veya hakkında gaiplik kararı alındığını öğrenmelerinden başlayarak bir yıl içinde soybağının reddi davasını açabilir.”
Değerlendirme:
Bu düzenleme, eski düzenlemede var olan bir anlam karmaşasını düzeltmeye yöneliktir.
5. Genel Hukuki Değerlendirme ve Uygulama Sorunları
Yapılan değişiklikler, Türk Medeni Kanunu’nun soybağının reddine ilişkin hükümlerini daha net ve adil bir hale getirme amacı taşımaktadır. Özellikle dava açma hakkına sahip kişilerin kapsamının genişletilmesi, bireylerin hak arama özgürlüklerini artırmaktadır.
Bu düzenlemeler, Türk Medeni Kanunu’nu çağdaş hukuki normlara uyumlu hale getirirken, bireylerin hak arama özgürlüklerini de genişletmektedir. Kişisel hakların korunması açısından yapılan bu değişiklikler, hukuk sisteminin gelişimine katkı sunmaktadır.
Ancak bu düzenlemeler, uygulamada bazı zorlukları da beraberinde getirebilir:
- Sürelerin Hesaplanması: Özellikle çocuğun erginlik tarihinden itibaren bir yıllık sürenin başlaması, bu sürenin başlangıç ve bitiş tarihlerinin tespiti açısından zorluk yaratabilir.
-Öğrenme Tarihi: TMK 291’deki değişiklikte belirtilen “öğrenme” tarihinin ispatı, taraflar arasında ihtilaflara yol açabilir ve yargı yükünü artırabilir.
- Hakların Kötüye Kullanımı:Dava açma hakkına sahip kişi sayısının artması, bazı durumlarda hakların kötüye kullanımına yol açabilir.